Afscheid

Professor Ulrich Libbrecht overleed op 15 mei 2017

 

Er is zoveel dat ik heb liefgehad en dat ik bij mijn dood moet achterlaten.

Ik durf niet beweren dat mij dat geen pijn doet.

Bij de dood denken wij meestal aan wat ons te wachten staat

in plaats van te denken aan wat achter ons ligt

en dankbaar te zijn voor dat goede leven, dat ons zoveel schitterende ervaringen heeft geschonken.

Ik ben iemand om snel te vergeten,

ook al zullen er wel een paar wenende harten zijn waarin ik nog een tijd kan schuilen,

maar ook daar zal de dood ooit mijn naam uitvegen.

Ja 'So leben wir und nehmen immer Abschied'


Moeder, waarom sterven wij?

Omdat de stroom mijn leven nodig heeft om Stroom te worden:

de Stroom is de som van de oneindig vele druppels, waarvan ik er één ben.

Het leven heeft mijn dood nodig.

Daarom sterf ik gelaten omdat ik weet dat ik voor altijd verder leef, niet als schamele waterdruppel die even het licht van de zon

als kleine regenboog mocht weerkaatsen, maar als onvervreemdbaar eeuwig deeltje van de zee van dit bestaan.

Ulrich Libbrecht - teksten gedachtenisprentje

 

 

Toespraken t.g.v. de begrafenis